Rob Birza

Rob Birza (Geldrop, 1962) is een stilistisch anarchist die geen techniek of medium uitsluit: van schilderijen en installaties tot theaterdecors en keramiek. Zijn kunst is barok en brutaal, ironisch en relativerend, maar kan tegelijkertijd ook ontroerend zijn. Hij speelt een subversief spel met schilderkunstige tradities en trekt zich weinig aan van de modernistische regels (zie bijvoorbeeld I hate Brancusi en The Red Play). Elk kunstwerk is voor hem een 'verdichting van energie' waarin uiteenlopende indrukken en ervaringen samenkomen.

Birza haalt zijn motieven overal vandaan: uit musea, van straat en van reizen. Ook de rommelmarkt is een dankbare inspiratiebron. Het is de plek waar cultuur wordt uitverkocht en waar waardeloze prullaria zij aan zij liggen met kostbare objecten. Veel van wat hij daar koopt – van designlampen tot onooglijke parafernalia – belandt in zijn overvolle atelier en in nieuw werk. Birza bedient zich daarnaast vrijelijk van stijlen en kunstenaars uit de kunstgeschiedenis, tot niet-westerse tradities en de massacultuur (zie Zonder titel en Cosy monsters from inner space (nr.11)).

Na zijn debuut in de jaren tachtig met grote, nonchalant opgezette schilderijen in matte tinten, verbreedde hij snel zijn horizon. Alledaagse materialen zoals vloerbedekking, wieldoppen en badmatjes transformeerden in ritmische, kleurrijke composities (zie Cool Blankets III). Later volgden schilderijen met Afghaanse oorlogstaferelen als kritisch commentaar op de eenzijdige beeldvorming na 9/11, abstracte doeken met zwevende cirkels, en uitbundige keramiek. In al zijn werken laveert Birza tussen abstractie en figuratie.

Birza’s rijke oeuvre staat bol van de paradoxen: orde die chaos blijkt, het geestelijke dat zinnelijk wordt, en het verhevene dat samensmelt met het banale. Dat maakt zijn werk uitdagend én genereus.