René Daniëls

In december 1987 werd René Daniëls, 37 jaar oud, getroffen door een hersenbloeding waarvan hij nooit volledig is hersteld. Zijn schilderkunstig avontuur had toen al tot een van de meest intrigerende oeuvres in de naoorlogse Nederlandse kunst geleid. Zijn invloed op een jongere generatie kunstenaars is nog altijd bijzonder groot. Zijn werk – lucide en enigmatisch tegelijk, humoristisch maar ook scherpzinnig en intelligent – getuigt van een kwikzilveren beweeglijkheid. De schilder voelt zich een geestverwant van Duchamp, Picabia en Broodthaers, kunstenaars die niet zozeer een stijl ontwikkelden maar steeds weer andere wegen bewandelden. Enkele motieven keren in steeds wisselende en dubbelzinnige gedaanten terug in zijn werk: vlinderdas/expositieruimte, kapstok/microfoon, kade/vertakte boom. Zijn werkgebied noemde hij ooit ‘het voormalig niemandsland tussen literatuur, beeldende kunst en het leven’.

Sinds 2006 maakt Daniëls weer tekeningen, schilderijen en objecten waarmee hij ook naar buiten treedt. Het handschrift hiervan is duidelijk anders dan dat van zijn vroegere schilderijen. Dit nieuwe werk is veelal met dikke zwarte en felgekleurde stiften en spraypaint vervaardigd.