The Clockshop

Job Koelewijn
Jaar
2003
Materiaal
hout, aluminium, spiegels, glas, klokken, electrische motor
Afmeting
230 x 270 x 340 cm
Collectie
2008.JK.06
Acquisitie
schenking van de kunstenaar en Galerie Fons Welters, Amsterdam

Voor The Clockshop bouwde Koelewijn een klokkenwinkel uit Canal Street in Manhattan op ware grootte na. Hij had het interieur in New York gezien, maar zijn idee om het te reconstrueren kristalliseerde zich pas later uit, nadenkend over het concept tijd en hoe zo'n grenzeloos thema een plek kan vinden in een fysiek werk. Koelewijn maakt graag dingen, zoals hij zegt, maar in de aanloop naar een nieuw werk zijn niet de objecten, maar de ideeën het belangrijkst.

Tijd als onderwerp kiezen is naar Koelewijns eigen zeggen niet erg origineel, maar toch komt hij er vaak op terug. Tijd raakt ons immers allen, het is onontkoombaar en tegelijkertijd niet te vangen. Zijn met klokken gevulde winkelcabine beweegt zich als een slinger langzaam heen en weer. Alle klokken zijn op een ander moment tot stilstand gekomen, maar de ruimte pendelt door, als een allesomvattende beweging die stilstaande tijd toch voortstuwt. Het werk kan worden gezien als een hedendaags vanitassymbool, maar het is meer dan dat. Niet de klok als object staat centraal, maar de tijd zelf – als iets echts, iets dat start en stopt, tikt en slingert, en toch niet te vatten is. Door de ontregelende beweging zet Koelewijn bovendien niet alleen de ervaring van tijd, maar ook die van de ruimte waarin je staat op scherp.

Na het ontstaan in 2003 is The Clockshop in verschillende stadia verder ontwikkeld. Het slingerende interieur blokkeerde in 2006 de doorgang tot de achterruimte van Galerie Fons Welters in Amsterdam. Bij de tentoonstelling Loco Motion in De Pont (2008) werd die galeriesetting gereconstrueerd, inclusief zijwanden, plafond en het echte achterliggende kantoortje uit de galerie.  Het werk is sindsdien los in de ruimte gepresenteerd. Later voegde Koelewijn nog een klok van zijn overleden ouders toe, die jaren in hun lege huis had gestaan – zo introduceerde hij, zoals wel vaker, een persoonlijk element in een universeel thema. The Clockshop nodigt uit om stil te staan bij de symboliek van het wegtikkende leven, maar doet dat zonder sentimenteel te worden.