Hans Broek

Hans Broek (Veenendaal, 1965) verdiepte zich de afgelopen jaren in het Nederlandse slavernijverleden, een wrange geschiedenis die onbegrijpelijk lang onderbelicht bleef. Hij bezocht slavenforten aan de Atlantische Oceaan, werkte in onder meer Ghana en Senegal, deed onderzoek in Suriname en las gretig de publicaties van historici en sociologen die juist vanuit een niet wit perspectief redeneerden. Het leidde uiteindelijk tot een omvangrijke serie schilderijen over dit beladen onderwerp. Onder de titel The Things I Used To Do toonde De Pont deze serie voor het eerst in 2020. Het zijn confronterende schilderijen, waarin kerkers, celdeuren en plantagehuizen fungeren als stille getuigen van wat zich onder Nederlands bewind heeft afgespeeld. Tegelijkertijd staan ze symbool voor het menselijk tekort.

Toen Broek vijfentwintig jaar geleden Nederland verruilde voor Amerika, maakte hij panoramische schilderijen van steden aan de Amerikaanse Westkust: glooiende heuvels met strak gepleisterde villa’s die schitteren onder een zorgeloos blauwe hemel. Met deze verrassende interpretaties van wat hij om zich heen zag, blies hij halverwege de jaren negentig het landschapsgenre nieuw leven in. De doeken ogen filmisch en ook een tikje surrealistisch, want ondanks het feit dat er geen mens op te zien is, voel je hoe de cultuur de omgeving onder controle heeft.