David Claerbout

Het verstrijken van de tijd staat centraal in het werk van David Claerbout. Hij maakt verstilde video-installaties, waarin hij historisch fotografisch materiaal combineert met film en bewerkt met moderne digitale technieken. Claerbout werkt uiterst precies. Zijn aandacht voor details leidt tot productieprocessen die jaren kunnen duren. Zo creëert hij poëtische, meditatieve ervaringen die balanceren tussen stilstaande fotografie en bewegend filmbeeld. Wat eerst een onbeweeglijk tafereel lijkt, blijkt subtiele verschuivingen in licht, schaduw of perspectief te bevatten. 

Claerbout laat de kijker hierdoor tijd anders zien en ervaren: niet als lineair en doelgericht verschijnsel, maar als iets dat zich uitstrekt en verdicht. In Ruurlo, Borculoscheweg, 1910 (1997) reanimeert hij een oude dorpsfoto door een zacht bewegende boom toe te voegen. Hoewel de boom tot leven lijkt te komen, blijft de beweging gevangen in een eindeloze 'loop'. In Shadow Piece (2005) animeert hij een modernistische architectuurfoto door digitale voorbijgangers toe te voegen die vergeefs een gesloten deur proberen te openen, terwijl hun schaduwen wél de drempel passeren. Het verleden wordt tot leven gewekt en blijft tegelijk onbereikbaar.

Deze werken zijn exemplarisch voor twee belangrijke aspecten in de kunst van David Claerbout: tijd en licht. Door deze elementen te manipuleren, ontregelt hij onze waarneming van gebeurtenissen en roept hij vragen op over authenticiteit. Kijken we naar een documentair moment of naar een geconstrueerde simulatie? Zijn oeuvre balanceert tussen feit en fictie en maakt de toeschouwer bewust van de fragiele betrouwbaarheid van het beeld.