Macroworld: One Hours3 and Canned

Voor het blote oog zijn ze normaal onzichtbaar, maar elk digitaal beeld bestaat eruit: pixels – de kleinste gekleurde puntjes op een scherm die samen vormen en kleuren maken. In haar zogenaamde Pixel Boxes vergroot Angela Bulloch die kleurpuntjes enorm uit en maakt het onzichtbare zichtbaar. Dat is precies waar haar werk over gaat: het onthullen van systemen die de wereld en onze waarneming ordenen.

Samen met de computerkunstenaar Holger Friese ontwikkelde Bulloch de 35 Pixel Boxes waaruit dit werk bestaat. De kubussen zijn 50×50×50 cm en hebben aan één kant een doorschijnend scherm. Dat scherm licht op in steeds wisselende, effen kleuren. Binnenin elke box zitten drie tl-buizen, rood, groen en blauw. Aangestuurd door een computerprogramma dat zich onder meer baseert op filmdata, genereren ze samen meer dan 16 miljoen kleurwaarden. Elke doos is daarom te zien als een uitvergrote, driedimensionale pixel, en als geheel zie je een film die is gereduceerd tot een pulserend ritme van abstracte kleuren.

Voor Bulloch zijn de dozen een denkbeeldige ruimte waar ideeën over kunst, beeldvorming en waarneming samenkomen. De kleuren en vormen roepen associaties op met uiteenlopende kunstbewegingen, van kubisme en futurisme tot conceptuele kunst. De regelmatige manier waarop de kleuren wisselen en de strakke vorm van de kubussen verwijzen naar de Minimal Art, een kunstvorm die alles terugbrengt tot eenvoudige, heldere vormen.