Wout Berger

When I open my Eyes

10 nov - 6 jan 2013

Meer dan 35 jaar ben ik fotograaf.
Meer dan 35 jaar woon ik aan het IJsselmeer.
Als ik ‘s morgens mijn ogen opendoe, is het eerste dat ik zie: het IJsselmeer.
Soms neem ik een foto van het meer, maar echt zien is anders.
Pas toen een vriend tegen me zei: ‘Jij woont in je onderwerp’ viel het kwartje.
Ik plaatste een statief op een vaste plek voor het slaapkamerraam en begon te kijken.

Eerst ben je dankbaar voor elk zeilschip dat voorbij komt. Elke heftige lucht: een foto. Maar het duurt niet lang of je gaat wat afleidt buiten beeld houden. De weg van iedereen die zich openstelt.
Zeilschepen fotografeer ik niet meer. Vogels fotografeer ik ook niet, mensen idem dito. Watergolfjes fotografeer ik wel, mistbanken, regen en wolken. Die leiden ook af, maar het zijn vrijwel amorfe vormen, transparant, nat. Ze hebben zelf nauwelijks kleur, ze nemen de kleur aan van het opvallende licht en geven die weer.

Zestig foto’s zijn het in totaal geworden. Die foto’s zijn met z’n allen mijn IJsselmeer.
De ene foto is niet mooier dan de andere. Ga je zo naar foto’s kijken, dan raak je verzeild in esthetiek. Ik wil geen esthetiek. Ik wil wind fotograferen, licht. Elementen waarvan wij alleen de verschijningsvormen kennen. Je ziet de wind niet, je ziet een golf. Je ziet licht niet, je ziet de wolk die het licht vangt. En toch wil ik wind en licht vatten. In het steeds weer blijven kijken naar steeds weer hetzelfde onderwerp op steeds dezelfde coördinaten.

De verschillen tussen de opnamen kunnen klein zijn. Tussen twee foto’s die vrijwel identiek lijken, kan een maand tijdverschil zitten. Ondertussen blijft het onderwerp gelijk. Tenminste, dat denk je. Ongemerkt begint het onderwerp te veranderen. Was het eerst het meer, de horizon, de zon, de wolken, de golf, ongemerkt wordt het onderwerp de verschillen tussen de foto’s. De overgangen. Daarin hoop ik het onaanraakbare te benaderen. Hopeloos natuurlijk. Maar de poging.

Wout Berger 

website van de kunstenaar