Karin Arink

Mumbag

23 sept - 12 nov 2006

Voor de projectzaal heeft Karin Arink (Delft 1967) een installatie gemaakt waarin een sculptuur van textiel als een enorme, kleurige kroonluchter de zaal domineert. Manifold Mumbag is de titel; Mumbag is een door Arink zelf bedacht begrip, waarin de woorden mum en bag zijn te herkennen, maar dat door de klank ook associaties oproept met het weinig vleiende Engelse scheldwoord scumbag. Manifold Mumbag als geuzennaam voor moederschap en het levenschenkend principe. Het geluidswerk, dat zich in dezelfde ruimte bevindt achter een afscheiding van in gips gedrenkt doek, vormt in alle opzichten een tegenpool. Fragments of the white visions gaat over de beklemming die uitgaat van een lege, volkomen steriele ruimte, de ‘white cube’ als schrikbeeld.

Kunstmaken is voor Arink nauw verweven met het eigen bestaan en haar relatie tot de ander. “Ik onderzoek wat het domein van het ‘zelf’ zou kunnen zijn; op welke manieren besta ik, hoe verhoudt het ‘zelf’ zich tot anderen, hoe verhouden ervaringen zich tot abstracties? Zo omschrijft Arink de thematiek die ze, sinds ze in 1990 afstudeerde aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam, gestalte geeft in zulke uiteenlopende materialen als klei en textiel, potlood en inkt, ingesneden en bewerkte foto’s, plakplastic, vinyl, teksten en animaties.

Hoewel Karin Arink haar eigen innerlijke en fysieke ervaringen als vertrekpunt neemt, is haar werk nooit anekdotisch. Ze is geïnteresseerd in de expressie van het lichaam en heeft zelf gedanst om houdingen en bewegingen te analyseren. Zonder dat haar sculpturen uitgroeien tot echte lichamen, drukken ze wel houdingen, fysieke reacties en relaties uit. Haar werk gaat over het lichaam dat zich blootgeeft of juist verbergt, over de lichamelijke ontmoeting met de ander en -sinds ze zelf moeder is- over het lichaam als plek voor de ander.  

Even belangrijk als het concept is de materialiteit van haar werk, dat vaak een appèl doet op de tastzin. Van de vele materialen die zij toepast, komt textiel het meest voor. Arink houdt van de eigenschappen van stof, dat zich onder haar handen laat voegen maar tegelijkertijd een eigen gedrag tentoonspreidt. Zo is ook Manifold Mumbag organisch gegroeid tijdens een intuïtief maakproces, waarbij alleen de trechtervorm en de aanwezigheid van uitstulpsels van te voren vaststonden. Voor eerdere objecten gebruikte Karin Arink al eens overhemden en stofdoeken, Manifold Mumbag is gemaakt van gewatteerde spreien en kussens. Niet alleen de glans van de stof en de tinten roze en lila van het synthetisch satijn, ook de ruches, sierstiksels en zoompjes dragen bij tot de visuele en associatieve gelaagdheid van het werk.

website van de kunstenaar